remment.nl

“Hoe was het in Japan?” Tja, moeilijk te beantwoorden. In ieder geval fascinerend en indrukwekkend. Veel vooroordelen bevestigd gekregen: Overal schoenen uit, supertreinen met strakke dienstregelingen, overvolle gamehalls, duur (!), heerlijk eten, en papieren wandjes (waar je gemakkelijk met je tenen doorheen prikt). Maar ook veel ontkracht: Japanners blijken erg openhartig (waarschijnlijk dankzij de ideale reispartner Mink), en bonsai blijkt in alle maten voor te komen (niet alleen klein). En vooral veel nieuws: Druk in de steden met mensen maar niet met verkeer, extreem veilig, bijna geen vuilnisbakken, schitterende natuur, lage deurposten, weinig westerse toeristen, en erg luxe toiletten met verwarmde bril en ingenieuze sproei-installaties. Slechts een greep uit alle indrukken. Na een week in Sendai (in ryokan=japans hotel) voor een congres van Remment, via de Japanse Alpen (Narai, in minsuku=B&B) naar Kyoto (appartementje), en vervolgens via het strand van Izu (minsuku) naar Tokyo (ryokan).
Zie onderstaande foto’s voor (slechts) een impressie.

Sendai

Narai

Kyoto

Izu

Tokyo

Tien dagen La Palma, heerlijk! Heel veel wandelen, lezen, eten en drinken, zeeen van tijd, prachtig eiland en een fantastisch huisje.

De schoolfoto: altijd grappig! Mink was al weken nerveus, heeft uren voor de spiegel zijn foto-pose staan oefenen, kon de nacht ervoor niet slapen, raakte 's ochtends in paniek toen hij pap morste op zijn nieuwe blauwe trui die al dagen klaar lag voor deze speciale dag, overstuur toen hij daarom zijn grijze trui aan moest, maar uiteindelijk is het gelukt: Hij staat als coolste jongen van de klas op de foto. De geschiedenis herhaalt zich, maar dan zonder koortslip (gelukkig).

Wij hebben het nieuwe jaar ingeluid met de grootste sneeuwpop ooit door ons gemaakt, haar naam is truus (van joost).

Op verzoek: Een foto van sinterklaas. Was Mink vorig jaar nog te jong om er iets van te beseffen, dit jaar had hij duidelijk geen zin in de beste man. Al zijn interesse ging daarentegen uit naar het strooigoed dat op de grond lag in het zaaltje, waarbij het Mink niet kon schelen of het op een stapeltje van een ander kind lag, of gewoon 'vrij'. Het eerste half uur beperkte hij zich tot de pepernoten (die hij kende van thuis), maar daarna ontdekte hij dat schuimpjes ook erg lekker zijn. Onhoudbaar bleef hij eten, zo'n 40 stuks snoep in totaal. Na afloop gelukkig niet vervelend geworden of buikpijn gekregen, alleen maar extra lang geslapen.

Vaak wordt ons gevraagd hoe het met de verbouwing gaat. Tja.. gestaag, want er is MEER. Maar... de afgelopen tijd is er toch veel gebeurd, sterker nog de buitenkant is eigenlijk wel klaar! Gedurende de afgelopen 1.5 jaar zijn voor en achter waar nodig ramen, kozijnen en dorpels vervangen en is alles van grond tot nok geschilderd, achter is de serre er van af en hebben we nu meer tuin, inclusief, jawel, een nieuwe schutting en gazon(netje), en voor is onlangs het voegwerk vervangen (snijvoeg, geheel in stijl met de bouwperiode).
Binnen gaan we rustig verder. Op de begane grond wordt nu aan de keuken gewerkt (=laatste klus), de 1e etage is wel zo'n beetje af, en de 2e is voor ooit.

Mink is z'n wilde haren kwijt (?)

Waar gaat het heen met deze wereld? Mink kan nù al met een water-blaster overweg...

Mink is meestal een schatje, maar momenteel terroriseert hij de boel. De foto tijdens een weekend vol Mink-terror spreekt voor zich.

Heerlijk, drie-en-een-halve-week vakantie! Grote tent gekocht om onze grote zoon (althans, zijn uiterst comfortable reisledikant) te kunnen herbergen en richting de zwoele avonden, zuid dus. Spannend of het kamperen zou lukken met Mink, maar mede dankzij de supertent geen probleem, zodat we de vollledige periode hebben volgemaakt. Beginnend in het Franse Meuse-dal, via de Jura en Drome tot in de Provence, en terug via de Bourgogne en een overnachting in een Belgisch hotelletje (gesmokkeld) naar het jaarlijkse Stunnis-weekend met de Amsterdammers in St. Anthonis. Foto's spreken voor zich.

Meuse

Jura

Drome

Provence

Bourgogne

Stunnis